ممکنه چند ساعت دیگه زنگ بزنن بگن هستی خانم پاشو بیا DOV ت رو بگیر. ممکن هم هست با تأخیر تا چندروز آینده. البته ریجکتی و مصاحبه هم در کمین‌ه ولی چون خبر بد زود میرسه این احتمالات رو ناچیز فرض می‌کنم.

تا چندوقت پیش فکر میکردم ددلاین‌ها رو از دست میدم و مهاجرت امسالم کنسله. اما الان منتطر ویزام ؛) یه غلت خوردم و به خودم گفتم زن این چه کاری شد کردی؟ میتونی؟ میتونی از تخت راحتت، از سرویس بهداشتی تمیزت، از پرایوسی اتاقت و اندک پول بابا جدا بشی و دوام بیاری؟ نمی‌دونم چرا پاسخم مثبته. می‌ترسم اما مثبته :))

فریز شدم. نه زیست، نه بیوشیمی، نه زبان، نه برنامه‌نویسی، هیچ کار مفیدی نمی‌کنم. فقط می‌خوابم که روزها زودتر بگذره و روز موعود برسه. بلاتکلیفی خوب آدم رو از پا میندازه.

نتونستم پیام دوستام رو جواب بدم و اگر ازم ناراحت نشن دمشون گرم! نمیتونم فکر کنم به زودی ازشون جدا میشم. عجیبه. باید به همه‌چیز فکر کنم؟